Kernenergiedebat in Nederland staat los van de realiteit

In politiek Den Haag staat kernenergie weer met stip op de agenda. De teneur is: we hebben veel te lang moeten wachten op de mogelijkheid kerncentrales te bouwen, nu gaat het gebeuren. Liever twee centrales dan één. Zelfs de besluitvorming over CO2-afvang en –opslag is gekoppeld aan het geven van een vergunning voor een kerncentrale. Maar wie wat breder kijkt, ziet dit: de Noordwesteuropese stroommarkt kent overcapaciteit, Nederland wordt al van stroomimporteur een exportland. Waar zou men de stroom van een nieuwe kerncentrale nog moeten laten? En in de VS mijdt de kapitaalmarkt kernenergie, het ene na het andere plan wordt afgeblazen, ondanks subsidies op kernstroom die de Republikeinen graag wilden.

Bezuinigen op groen beleggen: beetje dom

Onder de kop “Bezuinigen op groen beleggen: beetje dom” plaatste Trouw vandaag mijn opinie-artikel over de afbouw van de heffingskorting voor groen beleggen op de Podium-pagina’s:

Een motie van de Christen Unie zorgde ervoor dat het kabinet niet in één keer de regeling groen beleggen stuksloeg, maar het huidige belastingvoordeel van 1,3% in 4 jaar in stappen afbouwt. Niettemin betekent dit het einde voor de meeste groenfondsen. De afbouw in stappen geeft enige tijd de plannen opnieuw te doordenken. Dat is nodig om te voorkomen dat ten behoeve van een gehoopte maar niet waarschijnlijke bezuiniging van € 85 miljoen per jaar een veelvoud aan maatschappelijke schade wordt aangericht.

Klimaatontkenning, een gevaarlijke cocktail

Het is de laatste tijd betrekkelijk rustig op het klimaatontkennersfront. Het pseudo-schandaal ‘Climategate’ ligt al weer enige tijd achter ons. De media, dol op controverses, hapten gretig op de vermeende misstanden die via de ontkennersblogs naar buiten kwamen, maar zwegen in alle toonaarden over de inmiddels vijf (5!) nadere onafhankelijke onderzoeken die de van fraude en manipulatie beschuldigde wetenschappers vrijpleitten en eerherstel gaven. Niet klimaatverandering bleek de hoax, maar het door de ontkenningsbeweging gespindoctorde ‘climategate’.

Requiem voor een soort

Gisteravond Clive Hamilton’s boek uitgelezen, Requiem for a Species – why we resist the truth about climate change. Nadere info op http://tiny.cc/ksw3s Een confronterend en indrukwekkend werkstuk, waarin veel lijnen parallel lopen met De Aarde heeft Koorts dat ik samen met Erik van Praag en Judy McAllister  schreef.