Tipping key points at Planet under Pressure

The first two days of the Planet under Pressure conference could easily be perceived as depressing days. Insights in the current state of the planet, and the continuation of the pressures the economy puts on the ecosystems, is not particularly funny stuff. However, the vast amount of knowledge that is present at the conference, in the form of some 3000 participants, is not only impressive, but hopeful as well. Clearly, we know an aweful lot. And clearly also, most scientists seem to wrestle with the amazing gap between our current understanding of the earth as a system, and the lack of urgency and willingness to act. Of course, rational as most scientists are, the words are chosen carefully, but are nevertheless not to be misunderstood: the ‘fabric of life’ as professor Sandra Diaz puts it, is being torn, thus undermining the natural resource base and ecosystem services without which our economy cannot flourish.

Planet under Pressure

Planet under Pressure Today, a major scientific conference on the state of the planet will start in London: Planet under Pressure. We’ll be there, and report on our findings through tweets and blog posts (mostly in English), and later by means of an article in VVM-magazine Milieu (in Dutch).

For those who can’t attend: conference information is available at http://www.planetunderpressure2012.net/index.asp. For some conference sessions, there will be live streaming, to be accessed here: http://view6.workcast.net/?pak=8051301437434580&cpak=5876441157257134.

For tweets, see hashtag #planet2012, and tweets by @Hel1vS and @janpaulvansoest. New blog posts will by announced by tweets.

We’ll be there, hope you’ll follow our blog posts and tweets.

Heleen van Soest, Jan Paul van Soest

Misleiding in een witte doktersjas

De Amerikaanse denktank Heartland Institute, recent volop in het nieuws in verband met zijn klimaatscepsis-strategie, strooit net zo gemakkelijk desinformatie rond over het klimaat als over roken en gezondheid, of de invloed van DDT op de vogelstand. Het instituut vervormt de wetenschap probleemloos als dat ideologie of belangen dient.

Bald Eagle

De Amerikaanse visarend, symbool van de VS; volgens de directeur wetenschap van het Heartland Institute zou er geen enkel bewijs zijn dat DDT de visarend schaadde. De wetenschap beweert anders.

Financiering en werkwijze van een van de meest opmerkelijke Amerikaanse denktanks, het Heartland Institute, zijn recent in de belangstelling komen te staan door openbaarmaking van een aantal – overigens wederrechtelijk verkregen – interne documenten. De authenticiteit van een van die die documenten, het 2012 Climate Strategy Memo wordt nu door het Heartland Institute betwist. De discussies gaan nu goeddeels over de wijze waarop de documenten zijn verkregen, die inderdaad niet door de beugel kan. Maar de discussies hierover leiden ook af van de kern van de kwestie, namelijk de werkwijze van instituten als het Heartland Institute: twijfel zaaien over de stand van de wetenschap, door hele leugens, halve waarheden en irrelevante feiten rond te strooien.

Om te constateren dat het Heartland Institute allesbehalve een wetenschappelijk instituut is, maar een als expertisecentrum vermomde lobby-organisatie, zijn de recent ontvreemde documenten helemaal niet eens nodig. De producten (rapporten, opinieartikelen, lezingen enzovoorts) zijn gemakkelijk te vinden en op hun waarheidsgehalte te controleren door ze in het licht van publicaties in wetenschappelijke rapporten en tijdschriften te bezien.

Het Heartland Institute is volgens de Nederlandse klimaatscepticus Hans Labohm “uitgegroeid tot een soort Mekka voor klimaatsceptici”. Het instituut probeert echter niet alleen de klimaatwetenschap te ondermijnen, maar ook andere wetenschapsgebieden die mogelijk tot overheidsingrepen zouden kunnen leiden (of zelfs al hebben geleid). Vooral die wetenschapsgebieden moeten het ontgelden die de belangen kunnen schaden van de financiers van het Instituut, of die louter op ideologische gronden (de markt moet worden bevrijd van elke vorm van overheidsregulering) worden afgewezen.

Signalen en ruis in klimaatjaar 2011

Als er iets in klimaatjaar 2011 zichtbaar is geworden, is het wel de groeiende kloof tussen de wetenschap enerzijds en opinievorming in publiek en politiek anderzijds. In die gremia gonzen verschillende ‘sceptische’ argumenten rond die in de wetenschap al lang zijn weerlegd, maar die afgelopen jaar de doodklap hebben gekregen.

Klimaatjaar 2011 – een paar krenten uit de pap van nieuwe studies en inzichten die vorig jaar zijn geproduceerd.

Jan Paul van Soest

Een goede traditie in een jaaroverzicht is eerst gedenken. Dat doen we: In 2011 ontvielen ons definitief de argumenten i) dat de opwarming geen feit is, ii) dat de gemeten opwarming te wijten is aan het urban heat island effect, iii) dat de laatste jaren de opwarming is gestopt, en dat ook iv) de zeespiegelstijging geëindigd is, v) dat de opwarming te verklaren is door natuurlijke variaties, vi) dat het arctisch zee-ijs zich weer herstelt, vii) dat de invloed van de mens op de opwarming minimaal is, en viii) dat de opwarming komt door de zon. Wij gedenken deze argumenten op gepaste wijze, en hopen dat degenen die deze argumenten koesterden de moed en de kracht zullen vinden dit verlies te dragen. Nu waren die argumenten eind 2010 al terminaal, maar naar aanleiding van een serie gebeurtenissen en studies in 2011 kunnen ze nu echt ten grave worden gedragen. Al zullen ze ongetwijfeld nog jaren in de blogosfeer blijven spoken.

Hamlet in duurzame innovaties

“Something is rotten in the State of Holland” – zoveel is wel zeker als de balans van het Nederlandse duurzame-innovatiebeleid wordt opgemaakt. Klachten over het Nederlandse innovatiebeleid zijn er al jaren. En ze zijn ook al jaren min of meer gelijkluidend. Kort samengevat: we zijn wel goed in kennisproductie, maar falen jammerlijk bij het ‘valoriseren’ van deze kennis: het doorontwikkelen van de ideeën tot kansrijke bedrijvigheid.

Door Hans Wiltink en Jan Paul van Soest