Berichten met een Label ‘VCA’

VCA workshop 7 april 2016

NG_DSC4156VCA conferentie72dpi

Ecosystem Management

I was invited by CEM-members Steven de Bie and Frank Vorhies to make a keynote speech at a workshop in The Hague on the VCA initiative. VCA stands for Verified Conservation Areas http://v-c-a.org/. It is a bottom-up approach for land-and water area owners that may get an official recognition for their work in case they effectivvcaely manage their land so that ecosystems can be restored and/or their functioning is strengthened. The first VCA’s have been registered, and the hope and expectation is that it will be the beginning of a worldwide network of such areas (mostly but not necessarily owned by companies and/or private persons), thereby creating a momentum for a new movement in areabased effective ecosystem management on the ground. 

Piet Wit, Chair of CEM

IUCNCEM Chair flash report january-april 2016 , see http://www.iucn.org/about/union/commissions/cem/cem_about/cem_chair_updates/

 

Echt iets doen aan behoud van onze biodiversiteit, onze natuur

De laatste tijd vinden er nogal wat bijeenkomsten, expert meetings, conferenties en dergelijk plaats die allemaal biodiversiteit of natuurlijk kapitaal als thema hebben. Deskundigen, ondernemers, beleidsmakers vertellen elkaar wat er moet gebeuren om onze planeet te behouden en de variatie aan planten en dieren te beschermen en vooral ook hoe dat moet gebeuren. Allemaal bevlogen mensen die op de een of andere manier iets hebben met dit onderwerp. Ik ben daar ook vaak bij, eerlijk is eerlijk.

Toch bekruipt me in toenemende mate een gevoel van “what am I doing here?’ Ik probeer te begrijpen waar dit gevoel vandaan komt. Is het vanwege een déjà vue, een gevoel van ‘dit hebben we al jaren geleden ook besproken en bediscussieerd’, een ‘dit weten we toch al’? Is het omdat ik bemerk dat we niet veel verder komen? Is het misschien en vermoeidheid na jaren van inzet en betrokkenheid? Ja, al dit soort overwegingen komen bij me op en bepalen dat gevoel. Zeker ook het gevoel dat we meer met elkaar bezig zijn dan samen een stap zetten die er toe doet.