Berichten met een Label ‘energieakkoord’

Contouren van een Energieakkoord 2.0

Lagerwey windturbines, assemblagehal. Een Energieakkoord 2.0 kan de ontwikkeling van hernieuwbare energie verder versnellen. © J.P. van Soest

Lagerwey windturbines, assemblagehal. Een Energieakkoord 2.0 kan de ontwikkeling van hernieuwbare energie verder versnellen. © J.P. van Soest

Er gaat haast geen dag voorbij of er wordt wel weer geduwd en getrokken aan het Energieakkoord. En telkens weer komt minister Kamp van Economische Zaken uitleggen dat de doelen van het Akkoord worden gehaald, maar dat dan wel het akkoord overeind moet blijven. Als er aan gemorreld blijft worden, wordt het halen van de doelen natuurlijk steeds moeilijker.

Een lastig dilemma: het Energieakkoord heeft als functie stabiliteit te brengen in een zwalkend energiebeleid, maar er is een aantal weeffouten in het akkoord geslopen, die op zeker moment niet houdbaar meer zijn. Die zijn de reden voor het gemor en gemorrel.

Afschaffing subsidie biomassa-bijstook goed idee

© Jan Paul van Soest De Kolencentrale Borssele is eind 2015 gesloten.

Foto: © Jan Paul van Soest
De Kolencentrale Borssele is eind 2015 gesloten.

Door Hans Warmenhoven

De Tweede Kamer heeft een motie aangenomen waarin zij minister Kamp van Economische zaken vraagt om voorlopig geen subsidie te verlenen voor de bijstook van biomassa in kolencentrales. In reactie vindt Energie-Nederland dat door zo’n stap het nationale Energieakkoord in gevaar komt, omdat zonder biomassa-bijstook de duurzame energiedoelstellingen niet gehaald kunnen worden. Dat Energie-Nederland zo reageert is begrijpelijk, die organisatie vertegenwoordigt immers onder meer energiebedrijven met kolencentrales, die zwaar ter discussies taan. Voor de kolencentrales is de bijdrage aan de doelstellingen voor duurzame energie via biomassa-inzet de duurzaamheidsdoelstellingen de laatste strohalm in de strijd om hun bestaan.

De ondraaglijke politiekheid van het CPB

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Nou, dat was even schrikken zeg: het Centraal Planbureau CPB spuugde in het NOS journaal zijn gal over het voornemen windparken op zee te bouwen. Tel uit je verlies: liefst 5 miljard zouden de windparken de Nederlandse samenleving per saldo kosten. Het begeleidende bericht op de NOS site stemde al evenmin tot vrolijkheid.
Het bleek te gaan om een rapport van Decisio en Witteveen+Bos, dat overigens al een dikke week openbaar was voor het journaal er over repte. Maar dat onderzoek was helemaal niet opgezet om antwoord te geven op de vraag ‘Is wind op zee een economisch verstandig idee?’, maar op de vraag: ‘Is het beter voort te gaan op het pad van aanvragen voor vergunningen en subsidies zoals marktpartijen die hebben voorbereid, of om de ontwikkelingen te bundelen op drie zoekgebieden relatief dicht bij de kust’? Niettemin besprak CPB-zegsvrouw Annemiek Verrips het rapport als ware het een antwoord op de eerste vraag. Zelf een eigen agenda neerzetten (‘wind op zee is niet verstandig’) als reactie op een studie met een ander oogmerk is inderdaad niets anders dan politiek bedrijven in plaats van wetenschap. Minister Kamp snapte dat al snel. Op zich niks nieuws. Economen, die bij het CPB voorop, zijn er een ster in normatieve, politieke voorkeuren in ogenschijnlijk neutrale getallen te verstoppen.