“Duitse Energiewende kost ‘n paar centen, maar dan heb je ook wat”

Feldheim, energie-autarkisch dorp in het oosten van Duitsland

Op de dag dat we (dochter Heleen van Soest en ondergetekende) terugkwamen van een studiereis door Duitsland om de Energiewende in het wild te bestuderen, bracht het conservatieve blog De Dagelijkse Standaard een bericht over Duitsland’s Groene Nachtmerrie. Merkwaardig. Ging het om het zelfde Duitsland waar wij zojuist waren? En over dezelfde Energiewende als waarover wij ons net geïnformeerd hadden? Waar zelfverklaard klimaat- en energie-expert Hans Labohm in de Dagelijkse Standaard rept over stijgende energieprijzen en verlies aan concurrentiekracht bij de Duitse industrie, en over lastenverzwaringen die de geïndoctrineerde bevolking lijdzaam draagt, komt uit onze gesprekken met betrokkenen en instituten en uit boekenkasten vol diepgravende rapporten een heel ander beeld tevoorschijn. Een beeld van vastberadenheid, ingenieurstrots en uitdagingen.

Paying for ecosystem services? Not yet, but biodiversity offsets are a start

Guest Post by Heleen van Soest

To get an idea of climate, energy and biodiversity policies in the US, Heleen van Soest visited Washington DC, in January and February 2014. She attended the 3 days conference Building Climate Solutions, and had interviews at a number of institutions and think tanks. In a couple of guest posts, she shares her thoughts.

Post 4: Paying for ecosystem services? Not yet, but biodiversity offsets are a start

What’s new on the biodiversity front? With that question in mind, I contacted Resources for the Future (RFF) and WWF, a.o.

WWF entrance, Washington DC

WWF entrance, Washington DC

Resources for the Future works on, among many other things, the valuation of natural resources and ecosystems. Basically: what does nature give us, in terms of money or otherwise? Recreation is one thing, but there are also ecosystem services like providing fresh water and pollination. Such services are often threatened in many ways, so what areas should we protect? RFF and other organisations, I was told, look at so-called biodiversity hotspots to set priorities for conservation, protection, and restoration. You could also look at ecoregions, which WWF uses to set priorities for their conservation investments. These investments are further informed by the high conservation value approach. In addition to informing investments, high conservation values can also tell you, for example, what areas you should not deforest. More generally, it can be used in land use planning.

VS: Iedereen is gek op gas

Gastbijdrage door Heleen van Soest

Om een idee te krijgen van klimaat-, energie- en biodiversiteitsbeleid in de Verenigde Staten bracht Heleen van Soest een bezoek aan Washington DC in januari en februari 2014. Ze was aanwezig bij het 3 dagen durende congres Building Climate Solutions en hield interviews bij verscheidene instituten en denktanks. In een aantal gastbijdragen deelt ze haar gedachten.

Bericht 3: Iedereen is gek op gas

Voorbereidingen voor fracking/schaliegaswinning in de VS; foto Joshua Doubek, Wikimedia Commons

Democraten en republikeinen in Amerika zijn het misschien niet vaak met elkaar eens, maar ze lijken het toch wel eens te zijn over één ding: gas is goed. Gas? Ja, methaan, als regulier aardgas of als schaliegas, maar in ieder geval dat wat gebruikt wordt om huizen te verwarmen en om elektriciteit op te wekken. Over dit onderwerp heb ik verschillende mensen van verschillende instituten gesproken: Institute for Energy Research (IER, vrije markt/energie denktank), The Brookings Institution, Center for Climate and Energy Solutions (C2ES), maar ook World Resources Institute en een universiteit (Joint Global Change Research Institute van de University of Maryland).

Cold Facts on Warming from an Icy DC

Guest Post by Heleen van Soest

To get an idea of climate, energy and biodiversity policies in the US, Heleen van Soest visited Washington DC, in January and February 2014. She attended the 3 days conference Building Climate Solutions, and had interviews at a number of institutions and think tanks. In a couple of guest posts, she shares her thoughts.

Post 1: Cold Facts on Global Warming from an Icy DC

Ice on the Potomac river

So here I am, in Washington DC. Where it is freezing cold, by the way. Whatever happened to global warming, aye? That, of course, led to a somehow expected conversation with the taxi driver, about climate versus weather, because I mentioned the purpose of my visit: the National Council for Science and the Environment (NCSE) conference Building Climate Solutions.

“2 °C or not 2 °C, that is the question”

Van de middelbare school herinner ik me nog steeds een paar strofen uit Shakespeare’s Macbeth dat we destijds lazen en zagen: “Double, double toil and trouble; Fire burn and cauldron bubble“. Ik kan het niet helpen: elke keer als ik de term carbon bubble voorbij hoor komen, verschijnen de heksen uit Macbeth voor mijn geestesoog.

De ‘carbon bubble’: er zijn veel meer voorraden fossiele koolwaterstoffen dan we kunnen verstoken als we onder de 2 graden C temperatuurlimiet willen blijven. Bron: Carbontracker.org

Zo gek is het misschien ook niet. Het heeft immers iets magisch: roeren in de aarde, daar wat vaste, vloeibare en gasvormige koolwaterstoffen uithalen, en voilá: warmte, kracht, voortstuwing en licht in overvloed. Onze economische succesformule is gebaseerd op overvloedige fossiele brandstoffen. Dat maakt inzichten die laten zien dat de ecologische en maatschappelijke effecten van een doorgroeiend gebruik van fossiele koolwaterstoffen onaangenaam kunnen zijn niet populair. De ideeën over carbon budgets en carbon bubbles zijn misschien wel de exponent van dat soort inzichten.